storytelling tips

Hoe ik bijna schoorsteenveger werd

21-1-2021

Je zult het je vast ‘ns afgevraagd hebben: “hoe waardevol is mijn werk eigenlijk?”

Pas sinds kort ervaar ik weer hoe goed het voelt als je werk op waarde wordt geschat.

Dat gevoel was ik namelijk jarenlang kwijt.

Na ruim twee decennia uitstekend werk

Klinkt gek voor iemand die al meer dan twee decennia als freelancer werkt voor zeer tevreden opdrachtgevers, die positieve reacties krijgt van lezers, goede kritieken in de pers en zelfs prijzen heeft gewonnen.

Toch was het zo.

Ik werkte namelijk in de verkeerde branche: de schrijvende pers.

Herstel, ik deed het allermooiste werk dat er is.

En juist die tweede opvatting (of misvatting) was mijn valkuil.

Een kuil die ik zelf had gegraven en inmiddels zo diep was geworden dat ik dacht er nooit meer uit te komen.

Ik had mijn hart zo verpand aan de journalistiek en het werk is zo leuk dat ik bereid was om voor een fooitje te werken.

Dat is prima als je net bent afgestudeerd, maar niet als je al twintig jaar goed werk levert en jij en je gezin ervan moeten leven.

Om maar te zwijgen over het opbouwen van een pensioen.

Weer een nieuw blik freelancers opengetrokken

De opleidingen journalistiek en communicatie zijn nog steeds populair. Elk jaar wordt er weer een nieuw blik freelancers opengetrokken, die maar wat graag hun cv opkrikken.

Er zijn inmiddels meer journalisten dan krantenabonnees.

Het aanbod van freelancers is zo groot en de mediaconcerns maken daar dankbaar misbruik van.

“Voor jou tien anderen.”

Ze zullen het niet zeggen. Maar ze handelen er wel naar.

Het stomme is dat ik nota bene ook in dienstverband voor kranten heb gewerkt, voor een uitstekend salaris. Je doet praktisch hetzelfde werk, maar het verschil in beloning is schrikbarend.

Aanvankelijk viel dat mee en kon ik prima leven van het freelancen.

Het medialandschap is volledig omgeploegd

Maar sinds internet ons leven bepaalt is het medialandschap volledig omgeploegd, zeggen lezers hun abonnement op, leggen tijdschriften het loodje en liggen veel freelancers naar adem te happen.

Of ze zijn verdwenen.

Ik ken heel veel uitstekende journalisten die het mooie vak hebben verlaten.

> Wil je weten hoe het verder gaat? Meld je hieronder gratis aan, dan krijg je het in je mailbox. En hoef je daarna nooit meer een verhaal of aanbod van mij te missen.

Computer zegt ERROR. Wil je het s.v.p. nog 'ns proberen?
Je inschrijving is gelukt!

Ja hoor, ik wil elke week wel een vers verhaal van Igor

Fan van een bejaarde betweterige brompot

8-1-2021

In dit nog verse nieuwe jaar wil ik graag meteen een serieus onderwerp aansnijden: humor.

Tsss, hoor ik je al verzuchten, alsof 2020 niet serieus genoeg was.

Toch is het slim om humor veel serieuzer te nemen.

Omdat het hartstikke goed werkt in de communicatie. Het is niet voor niets dat de meeste winnaars van de Gouden Loeki die prijs wonnen dankzij humor. Ik moest als eerste denken aan die reclame met de olifant en dat pesterige jochie met zijn laatste Rolo, terwijl die alweer 25 jaar oud is. Ik kwam er net achter dat die commercial van alle ruim 150.000 reclames zelfs is verkozen tot beste STER-reclame aller tijden.

Humor werkt dus

Sterker nog, “humor is een van de vier pijlers onder het universum.”

Dat zegt Madelijn Strick en zij kan het weten want zij schreef een boek met die titel, en ze is universitair docent sociale wetenschappen.

Hoho, een bóek over humor? Van zo’n geleerd iemand? Nu wordt het wel héél serieus.

Ik had je toch meteen gewaarschuwd. En je hoeft dat hele boek heus niet te lezen hoor, dat heb ik ook nog niet gedaan. Maar ik las een interview met Strick waarin ze enkele mooie uitspraken doet. Die ik hier graag met je deel.

“Humor wordt vaak gezien als bijzaak in het leven,” zegt Strick, “maar het is essentieel voor het menselijk leven en voor hoe we met elkaar omgaan.”

Essentieel in het dagelijks leven

Ik mag het zelf graag de smeerolie van het dagelijks leven noemen.

Strick gaat nog een stapje verder: “Humor is belangrijk om mentaal overeind te blijven, te kunnen relativeren en om je in sociale interactie te kunnen redden. Als je niet kunt relativeren en alle tegenslagen in het leven altijd serieus neemt, heb je een groot probleem.”

Ik zeg: stri(c)k erom en op een tegeltje.

Wel even opletten dat je humor niet verwart met pure lol.

Niks mis mee, maar humor is een veel breder begrip.

Het kan zelfs zo subtiel zijn dat sommigen het niet eens doorhebben.

Mooi voorbeeld is onze nationale brompot Maarten van Rossem (77), die nu weer elke doordeweekse avond op tv is als het enige jurylid in De slimste mens. Van Rossem is daar nog nooit op een lachje betrapt, maar die man barst van de humor. Die is dan wel net zo zwart(gallig) als zijn kleren, maar ondertussen hangt bijna iedereen hangt aan de lippen van dat zuinige mondje.

Waarom?

Omdat hij zo belachelijk veel weet, ontzettend goed kan vertellen, een uitgesproken mening heeft en er totaal niet op uit is om vriendjes te worden met de anderen.

Maar zonder zijn humor zou die bejaarde betweter niet te verteren zijn.

Maarten: een ijzersterk merk

Maarten van Rossem
Maarten (rechts) met zijn favoriete slachtoffer. Foto: Manon van der Zwaal

En zou Maarten niet zo’n ijzersterk merk zijn.

Al zal hij zelf gruwen van die kwalificatie. Maar Maarten is zo bekend dat hij al jaren een eigen blad heeft dat zijn naam draagt, waarbij alleen zijn voornaam volstaat.

Maarten is zo’n sterk merk dat hij in dat programma totaal onafhankelijk en vrij zijn gang kan gaan. Tegenwoordig strooit hij met zijn uitgestreken smoelwerk zijn ongezouten meningen bij De slimste mens zelfs in de wond van een deelneemster. En natuurlijk in die van presentator Philip Freriks – zijn favoriete slachtoffer.

Maar het bejaarde orakel durft ook steeds persoonlijker te zijn. Vertelt over jeugdtrauma’s en andere ontboezemingen, waarbij hij zichzelf ook nooit spaart.

Des te meer Maarten zichzelf is, hoe populairder hij wordt. Zelfs mijn 8-jarige dochter is fan van ‘die grappige chagrijnige meneer.’

We hoeven nu heus niet allemaal met hangende mondhoeken onze uitgesproken meningen te gaan rondbrommen.

Maar veel ondernemers en organisaties zouden wel wat schroom van zich af mogen werpen. Die zijn veel te voorzichtig, bang om op te vallen: “want stel je voor dat je een klant tegen het hoofd stoot.”

Nou en! Zeg ‘ns eerlijk: zou dat heel erg zijn? Op sommige klanten zit je helemaal niet te wachten.

Durf jij jezelf in 2021 meer laten zien?

En draai het ‘ns om: wat zal er gebeuren er als je een keer iets nieuws en verfrissend doet? Als je wat meer van jouw persoonlijkheid laat zien?

Ik heb vele honderden ondernemers hun bedrijf of dienst zien pitchen, soms wel vijftig achter elkaar. Sommigen ben je na de volgende spreker alweer vergeten.

En altijd zijn er tijdens zo’n sessie slechts een paar die los zijn en zichzelf durven te laten zien. Natuurlijk is niet iedereen daarvan gecharmeerd, maar ze hoeven toch niet allemaal jouw klant te worden? Driemaal raden wie het meeste losmaakt. En wie veel meer gedaan krijgt dan diegene die braaf binnen de lijntjes is gebleven.

Als jij in dit nieuwe jaar met meer humor en relativeringsvermogen wil communiceren ga ik graag met je in zee.

Ik doe niets liever, ik neem het namelijk heel serieus.

Bovendien kan de wereld dat nu meer dan ooit gebruiken.

Computer zegt ERROR. Wil je het s.v.p. nog 'ns proberen?
Je inschrijving is gelukt!

Stuur mij maar elke week een vers verhaal van Igor

De laatste uren van 2020

1-1-2021

Ik heb niet zo heel veel met de Top 2000. Toch was op deze laatste avond van dit gedenkwaardige jaar onze tv daarop afgestemd. Soms is makkelijke achtergrondmuziek voor de hele familie precies wat je nodig hebt na een jaar dat vooral langdradig was maar er ook behoorlijk heeft ingehakt.

We waren nog net geen familie Van Egters, maar het was een vrij saaie oudejaarsavond met alleen ons driekoppige gezin - precies zoals premier Rutte ons had bevolen. We dronken, aten, schaakten, speelden gezelschapsspelletjes, gingen naar buiten om een paar knetterpellets af te steken, liepen een rondje, gingen weer naar binnen, gooiden nog een blok op het vuur en een oliebol in de keel, ontkurkten nog een paar bierflesjes en zoomden met vrienden. De uren kropen voorbij, Ella vocht tegen haar slaap en ik verlangde niet naar een wild feest. Het was goed.

Jarenlang moeten ploeteren

Toen de laatste minuten van het jaar naderden belandden we met ons gezinnetje op de bank. Dat was niet gepland, dat ging vanzelf.

We zagen de zeer sympathieke Danny Vera die als artiest jarenlang had moeten ploeteren voor hij kwam bovendrijven en nu met gelukzalige blik stond te vertellen. Niet over zijn doorbraakhit, maar over zijn eerste kindje dat na vele vruchteloze pogingen dan toch ter wereld was gekomen. Een week geleden, op kerstdag.

Toen moest zijn lied Rollercoaster, de verrassende nummer van 1 van de Top 2000, nog komen. Het lied dat me aanvankelijk niet enorm veel deed, maar sinds mei een speciale plek heeft in onze familie. Toen mijn neefje Jon het voor mijn moeder zong in de hospice en een paar dagen later tijdens haar uitvaartdienst, en ik hem daarbij op gitaar begeleidde.

De familie Von Trapp

Daar zaten we dan gedrieën op de laatste avond van dit #@!-jaar, mee neuriënd met Rollercoaster, knus tegen elkaar aan, elkaars hand vasthoudend. We leken wel de familie Von Trapp, maar dan iets kleiner.

En ondertussen stond op tv Danny Vera - luisterend naar zijn gouden liedje - een beetje ongemakkelijk, maar toch vooral heel gelukkig te wezen tussen zijn glimmende Gretsch-gitaren. Hij haalde ook nog even zijn bekoorlijke vriendin en kerstkindje Lavie voor de camera. Kijk het gerust even terug, als je wilt weten hoe geluk eruit ziet.

Het gemoed liep vol, tranen wilden naar buiten.

Vrolijke verbijstering

En net toen we elkaar een gelukkiger nieuwjaar wilden kussen sprong de hoogbejaarde kat Fratsen tot onze vrolijke verbijstering plots op de leuning achter ons. Die oude gezellige dibbes op wie we al bijna 19 jaar zo gesteld zijn, die haar dagen voornamelijk slapend doorbrengt en die we eigenlijk maanden geleden al hadden opgegeven.

De tranen van verdriet van 2020 vermengden zich met tranen van onbedaarlijke pret.

2021 had slechter kunnen beginnen.

Ik wens jou dit jaar net zoveel doorzettingsvermogen als Danny Vera en veerkracht als Fratsen toe.

Ze doet je trouwens nog de groeten.

Computer zegt ERROR. Wil je het s.v.p. nog 'ns proberen?
Je inschrijving is gelukt!

Stuur mij maar elke week een vers verhaal van Igor

Een onweerstaanbaar verhaal

24-12-2020

Bij ons thuis gelooft niemand meer in de goedheiligman. Maar we geloven nog wel in surprises, gedichten en cadeaus. Dus vind ik mezelf op een zonnige decembermiddag terug in een spellen- en puzzelwinkel, met het verzoek om een schaakbord te kopen. En dan liefst zo’n mooi ingelegd bord met luxe opstaande rand en houtgesneden stukken.

Om niet van een koude kermis thuis te komen had ik de winkel enkele dagen eerder al gebeld of ze die nog wel op voorraad hadden. “Jawel hoor,” zei de verkoper, “we hebben ze in alle categorieën. U kunt het zo duur maken als u zelf wilt.”

Nadat ik eerst keurig buiten in de coronarij heb gewacht, krijg ik toegang tot een waar spelletjeswalhalla: meterslange wanden vol bordspelen. Maar als ik de mondkampjesdamp van mijn brillenglazen heb gepoetst zie ik dat er in het schaakbordenschap een groot gat is geslagen. Je kunt de kruitdampen nog zien.

Populariteitsexplosie door Netflix

Wat is het geval: door de lockdowns waren we met z’n allen sinds maart al flink meer gaan schaken en dammen, maar de populariteitsexplosie van het schaken - en die verse krater in het schap - is toch vooral de schuld van Netflix-serie The Queen’s Gambit.

Gelukkig kom ik niet van een koude kermis thuis, maar wel met een lachwekkend groot houten schaakbord (formaat: flinke bijzettafel) met enorme stukken.

Én met een brandende nieuwsgierigheid naar The Queen’s Gambit.

In de ban van briljante Beth

Nog dezelfde avond raken wij in de ban van hoofdrolspeelster Beth Harmon, een briljante maar getroebleerde meid die opgroeit in een weeshuis en in de jaren zestig de schaakwereld op zijn kop zet. Ondanks haar emotionele problemen en alcohol- en drugsverslaving raast Beth als een wervelwind door het schaaklandschap en vallen de koningen van alle grootmeesters (louter mannen) tegen wie ze het opneemt.

Tenslotte krijgt Beth, in de zinderende laatste aflevering, de kans het op te nemen tegen de onverslaanbare Russen. In het hol van de leeuw.

We snappen opeens heel goed dat je volledig hooked kunt raken, aan dat schaken. We verslinden de serie, omdat die zo bloedstollend, meeslepend en levensecht is.

Een schijnbaar suf onderwerp

Ware het niet dat het verhaal volledig is verzonnen. En dat Beth Harman helemaal nooit heeft bestaan, maar uit de dikke duim is gezogen. Door schrijver Walter Tevis, die het gelijknamige boek in 1983 publiceerde.

Dus even Resumé Overflakkee: met een van A tot Z bedacht verhaal over zoiets schijnbaar sufs als schaken, vooral beoefend door - met alle respect - bebrilde braveriken, kun je een wereldwijde run op schaakborden ontketenen?!

De kracht van een onweerstaanbaar verhaal

Ja. Dat is namelijk de kracht van een goed verhaal. Herstel, van een onweerstaanbaar verhaal.

Ik ben ervan overtuigd dat iedere onderneming of organisatie een onweerstaanbaar en uniek verhaal heeft. En je hoeft het niet eens te verzinnen.

Maar om een verhaal zo goed en meeslepend te vertellen heb je wel een goede (scenario)schrijver of de juiste tools nodig.

Wil jij ook een run op jouw dienst of product ontketenen met jouw verhaal? Die kan ik natuurlijk niet garanderen, maar ik kan er wel voor zorgen dat jouw potentiële klanten het met veel interesse én – zoals jij nu – helemaal tot het eind willen lezen.

Interesse? Mail me ‘ns: igor@igorwijnker.nl

PS: Voortaan plaats ik hier elke week een blog. Als jij die niet wil missen, meld je dan hieronder aan. Dan krijg je ze gratis in je mailbox.

Computer zegt ERROR. Wil je het s.v.p. nog 'ns proberen?
Je inschrijving is gelukt!

Ja, ik wil elke week een vers verhaal van Igor