werk in opdracht

Werk in opdracht

Scram C Baby [voor Excelsior Recordings]

Recept voor Give Us A Kiss (à la Scram C Baby)

 

Men neme (voor meer dan vier personen):

 

– twee stronteigenwijze Amsterdammers (John Cees Smit en Frank van Praag) die het zelden met elkaar eens zijn, maar volgend jaar toch alweer hun 25-jarige muziekhuwelijk vieren.

– voeg daarbij Geert de Groot, een minstens zo eigenzinnige bassist die al sinds 2001 het geweten is van de band, maar deze plaat afstand nam – en er toch een grote stempel op drukte.

– maak het af met Mark Meeuwenoord, de nieuwe gitarist die zo mogelijk nog ideeënrijker en koppiger is dan de rest.

 

Bereidingswijze:

 

– 4 á 5 jaar laten gisten, d.w.z:

– aanklooien in de Vondelbunker

– jammen tot het theewater kookt

– vliegen, vloeken, lachen, zuchten, opnemen, blij zijn, kwaad

– de band begraven en weer opgraven

– tientallen liedjes opnemen

– en in de prullenmand flikkeren

– de zanger die de pen diep in z’n bloedende hart doopt

– kiezen, mixen (en ruzie maken over elk detail)

 

Et voilà: Scram C Baby’s beste plaat uit z’n 26-jarige bestaan.

 

Sterker, en nu ga ik iets stelligs beweren (kan mij het schelen, ik sta toch niet op de loonlijst van Excelsior): Give Us A Kiss is een van de hoogtepunten uit de enorme catalogus van het label. >> lees verder

 

Bert Hadders [voor Platex Records]

Voor lieflijke deuntjes over hoe mooi en pittoresk het leven is in Noord-Nederland moet je niet bij Bert Hadders zijn. In zijn liedjes schijnt de zon zelden, als hij zingt over een kachel dan doet die het niet en kerst is bij Hadders geen gezellig familiefeest, maar een mokkende man alleen, met een plastic kerstboom en stamppot uit de magnetron. >>

 

Hallo Venray [voor Excelsior Recordings]

“Ho-ly Shit!”

Dat was kort samengevat mijn reactie nadat ik op play had gedrukt en met klapperende oren weer was teruggeveerd op mijn bureaustoel met meebewegende rugleuning.

Misschien was de koptelefoon niet de handigste keuze voor een eerste kennismaking met Where Is The Funky Party?, de nieuwste plaat van Hallo Venray. >>

 

Moss [voor Excelsior Recordings]

“Hé, Moss is weer helemaal terug hè!”

“Hoezo, was die gestopt dan?”

“Dat scheelde niet veel nee. Maar als ik zou de band wel herboren willen noemen, na het beluisteren van die nieuwe plaat Strike.”

“Die vorige platen waren toch ook goed?”

“Ornaments (2012) en We both know the rest is noise (2014), bedoel je? Jawel, maar die waren ook nogal donker.”

“Nou ja, die gasten worden ook een dagje ouder.” >>

 

© 2016 - Igor Wijnker