veiligste gemeente

In Aduard wordt er altijd op je gelet

 

NRC.Next, 20 mei 2015

 

Sinds dinsdagavond woon ik officieel in de veiligste gemeente van Nederland. Dat is natuurlijk een pak van mijn hart. Al had ik ook wel zo’n vermoeden. We wonen nu alweer bijna tien jaar in Aduard (2193 inwoners, 1 woninginbraak in 2014) en de enige keer dat wij te maken hadden met de politie was toen een achterbuurman zonder vergunning bomen begon om te zagen.

 

Het contrast met mijn vorige woonplek, een smal straatje in het centrum van de wederom onveiligste gemeente van Nederland, kan ook nauwelijks groter zijn. Pal voor mijn raam was een woonvoorziening voor daklozen met een dubbele diagnose en stond er bijna dagelijks een politieauto voor de deur. Als de bewoners tot communiceren in staat waren kon ik het meestal goed met ze vinden, maar ik ook zal niet licht die middag vergeten toen ik mij als een razende naar de Grimburgwal spoedde en woedend een fiets uit de handen griste van een overbuurman. ‘En die is dus van mij!’

 

Dat gaat hier in Aduard toch anders. Het viel mij meteen al op dat veel dorpsgenoten hun luxe tweewieler niet op slot doen. Als oud-Amsterdammer is het afsluiten van je oude brik met slechts één slot al een moedige stap voorwaarts.

Al ben ik wel al diverse keren vergeten de auto op slot te doen, met alle risico’s van dien: in mijn dorp is vorig jaar uit 1 voertuig iets gestolen en werd in de hele gemeente (bijna 19.000 inwoners) 1 auto ontvreemd.

 

Mijn buurman, een zestiger die nog in zijn geboortehuis woont, weigert zich gek te laten maken door statistieken of angstzaaiers. Maar vorige week overwoog hij iets wat hij nog nooit had gedaan. Hij was onderweg naar de winkel, maar zei dat hij toch maar even terugging om zijn voordeur dicht te doen, omdat hij een vreemde auto voor zijn deur zag staan. Hij baalde ervan en wilde er ook eigenlijk niet aan toegeven, en toen ik zei dat die auto panne had was hij alweer gerustgesteld.

 

Er wordt bij ons wel erg op elkaar gelet. Een vreemd gezicht wordt hier direct opgemerkt. De misprijzende blikken op je rommelige voortuin krijg je er ook gratis bij.

Maar als Amsterdamse vrienden op bezoek zijn, laven zij zich vooral aan onze crimineelvrije idylle. Toch hebben wij met ons driekoppige gezinnetje in ons schilderachtige straatje tot vorig jaar nog met een nimmer afwezige dreiging geleefd. Moet je ook maar geen voormalig bankgebouw betrekken waar een nog werkende geldautomaat in zit. We zeiden het ook altijd met een knipoog, maar begonnen hem vijf jaar geleden behoorlijk te knijpen toen in onze regio diverse plofkraken werden gepleegd, waaronder een succesvolle in Zuidhorn.

 

Een jaar later was er een heuse gewapende overval op onze buurtsuper, waarbij de overvaller er te voet vandoor ging. Sindsdien hangt er een camera, is ‘onze’ geldautomaat inmiddels naar de supermarkt verhuisd en is het hier behoorlijk pais en vree. Al zullen veel jongeren zeggen: behoorlijk saai. Toch was ik nog verbaasd over de lage statistieken: er is vorig jaar 1 keer fraude gepleegd en er zijn vier vernielingen verricht.

 

Prachtig, zo’n titel, maar het lijkt mij ook een open uitnodiging. Zul je zien dat inbrekers en andere criminelen nu hun werkterrein verleggen naar onze lieflijke gemeente. Maar om eerlijk te zijn maak ik mij meer zorgen om de toename van het aantal aardbevingsschademeldingen, maar dat staat natuurlijk niet in de Misdaadmeter.

 

© 2016 - Igor Wijnker